Gezamenlijke motie van VVD en DURF over de bibliotheek

motie

Donderdag 5 april dienden DURF en de VVD een motie in om de plannen van een bibliotheek in de Noordzeepassage van tafel te vegen. De verkiezingen zijn geweest en nu moeten wij als raad een koers uitzetten en invloed uitoefenen op het te vormen college. We kwamen echter van een koude kermis thuis. Behalve DURF en de VVD stemde de raad collectief tegen. Al snel kwam het frame boven water van een ‘publiciteitsstunt’ of een ‘fopmotie’. Daarmee werd de serieuze poging van deze motie bewust genegeerd. Het is immers de taak van vertegenwoordigers om de belangen en wensen van haar electoraat te vertalen in politiek beleid. Maar niet iedereen denkt daar blijkbaar zo over.

Zoals we allemaal weten lopen de onderhandelingen voor een nieuwe coalitie. Heel opvallend was dat voor de meeste partijen de reden om tegen te stemmen – ook al waren ze inhoudelijk voor de motie. Ze lijken wel geen zand in elkaars ogen te willen strooien. Met een beroep op gedateerde en vastgeroeste politieke mores veegden ze de motie van tafel.

En we willen de formerende partijen ook niet voor het hoofd stoten, zoals tegenstemmers suggereerden, de formerende partijen mogen best zelf bepalen wat ze met die bibliotheek doen. Als die maar niet in de Noordzeepassage komt. Dat was onze inzet. We zijn gekozen met ons breekpunt, het was een groot issue tijdens de campagne, en uit de stemwijzer bleek dat driekwart van onze inwoners tegen is. Wij zien het dan ook als gerechtvaardigd om van onze politieke rechten gebruik te maken om hardhandig in te grijpen. Als een soort noodrem. Het kan toch niet gebeuren dat dit bizarre project in de achterkamers toch nog wordt bekonkeld en doorgedrukt?

Want dat is de hoop voor de christelijke partijen die fel voorstander zijn. Ze proberen partijen te verleiden met machtshonger om weer vrolijk verder te kunnen regeren. Het spel van compromissen en uitruil.

Daarom heeft DURF in de brief aan de formateur al gewezen op de mogelijkheid van een zakencollege. De raad zet dan gezamenlijk een koers uit, en zoekt daarbij wethouders die dat willen uitvoeren. Specialisten met verstand van zaken. Dat hoeft niet een politiek poppetje te zijn. In bijvoorbeeld Zwijndrecht werkt dit heel goed en zijn raadsleden zeer positief. Dit geeft partijen immers geen excuus om hun eigen partijprogramma te verloochen. Bovendien sterkt dit het dualisme tussen wetgever en uitvoerende macht. 

De vrees slaat ons om het hart. Stel dat partijen hun woord breken, en daarmee niet alleen het vertrouwen in de politiek een knauw geven, maar ook dit bizarre project doorgang verlenen, dan schamen we ons toch de ogen uit het hoofd? Vijfhonderd euro per huishouden ter ere en glorie van Katwijk aan Zee? Terwijl driekwart van onze inwoners tegen is. Terwijl je het niet kan uitleggen? Het is nu voor ons een tijd van machteloosheid. We moeten afwachten.